• نام ها: زبان نشانه‌گذاری ابرمتنی ،زنگام ،اچ‌تی‌ام‌ال
  •  HTMLمخفف عبارت(Hyper TextMarkup Language) می باشد که به معنای زبان نشانه گذاری متن می باشد.
  •  HTMLدر کنار سی‌اس‌اس هستهٔ فناوری ساخت صفحه‌های وب هستند. اچ‌تی‌ام‌ال زبان توصیف ساختار صفحه‌های وب است. زبانی‌است برای نشانه‌گذاری ابرمتن که برای تدوین قالب و طراحی صفحه‌های وب به کار می‌برند. دستورعمل‌های این زبان، برچسب (Tag) نام دارند در زبان html دستورات و متون مربوطه داخل تگ ها قرار می گیرند که هر کدام از این تگ ها خواص و کاربرد خاص خود را دارند.تمام دستورات مانند وارد کردن عکس ها،متون،رنگ متون،چپ چین راست چین وسایر مقادیروارد می شود.هر کدام از این دستورات بین تگ ابتدایی و انتهایی قرار می گیرد.محتوای یک صفحهٔ وب، با تگ ها ، نشانه‌گذاری شده و بدین‌ترتیب، نحوهٔ نمایش آن صفحه برای مرورگرهای وب، توصیف می‌شود.
  • این زبان در خلال دهه ۹۰ توسط دنیس ریچی ابداع شد.تاکنون نسخهٔ ۵ آن عرضه است.
  • هر یک از برچسب‌های اچ‌تی‌ام‌ال، معنا و مفهوم خاصی دارند و تأثیر مشخصی بر محتوا می‌گذارند؛ مثلاً برچسب‌هایی برای تغییر شکل ظاهری متن، نظیر درشت و ضخیم کردن یک کلمه یا برقراری پیوند به صفحات دیگر در اچ‌تی‌ام‌ال تعریف شده‌اند.
  • یک سند اچ‌تی‌ام‌ال، یک پروندهٔ مبتنی بر متن (Text–based) است که معمولاً با پسوند .htm یا .html نام‌گذاری شده و محتویات آن از برچسب‌های اچ‌تی‌ام‌ال تشکیل می‌شود. مرورگرهای وب، که قادر به درک و تفسیر برچسب‌های اچ‌تی‌ام‌ال هستند، تک ‌تک آن‌ها را از داخل سند اچ‌تی‌ام‌ال خوانده و سپس محتوای آن صفحه را نمایان‌سازی (Render) می‌کنند.
  • اچ‌تی‌ام‌ال زبان برنامه‌نویسی نیست، بلکه زبانی برای نشانه‌گذاری ابرمتن است و اساساً برای ساخت‌مند کردن اطلاعات و جدایش اجزای منطقی یک نوشتار — نظیر عناوین، تصاویر، فهرست‌ها، بندها و جداول — به کار می‌رود. از سوی دیگر، اچ‌تی‌ام‌ال را نباید به عنوان زبانی برای صفحه‌آرایی یا نقاشی صفحات وب به کار بُرد؛ این وظیفه اکنون بر دوش فناوری‌های دیگری همچون سی‌اس‌اس است.گفتنی است اچ‌تی‌ام‌ال شکلی از زبان دیگری بنام اس‌جی‌ام‌ال است و World Wide Web Consortium آن را به عنوان استانداردی برای نشانه‌گذاری مستندات ابرمتنی برای عرضه در وب، تدوین کرده‌است.
  • تگهای html

  • 1          < a >                         برای ايجاد يک لنگر به کار می رود .
  • 2          < abbr >                   برای ايجاد يک مخفف برای يک عبارت بزرگتر به کار می رود .
  • 3          < acronym >            برای ايجاد يک مخفف برای يک عبارت بزرگتر به کار می رود .
  • 4          < address >             برای نوشتن يک آدرس در متن به کار می رود .
  • 5          < area >                   مشخص کننده يک ناحيه در نقشه های تصويری است .
  • 6          < b >                        برای توپر کردن نوشته ( Bold ) به کار می رود .
  • 7          < base >                  برای تعيين خواص پايه در يک صفحه به کار می رود .
  • 8          < bdo >                    قلم نوشته را به صورت نوشته های محيط های کدنويسی کامپيوتر در می آورد .
  • 9          < big >                     باعث بزرگتر نمايش داده شدن نوشته در يک متن می شود .
  • 10         < blockquote>       برای ايجاد يک نقل قول به کار می رود .
  • 11         < body >                بدنه اصلی محتويات صفحه وب را تشکيل می دهد .
  • 12         < br >                     برای ايجاد يک خط جديد به کار می رود .
  • 13         < button >              برای ايجاد دکمه های وب به کار می رود .
  • 14         < caption >            برای تعيين عنوان يک جدول به کار می رود .
  • 15         < cite >                  باعث نمايش کج نوشته به کار می رود .
  • 16         < code >                برای نمايش متن همانند محيط های برنامه نويسی به کار می رود .
  • 17         < col >                   برای دسته بندی گروهی از ستون های يک جدول به کار می رود .
  • 18         < colgroup >         برای دسته بندی گروهی از ستون های يک جدول به کار می رود .
  • 19         < dd >                    برای ايجاد ليست های معنی به کار می رود .
  • 20         < del >                   برای نمايش متن حذف شده درصفحه به کار می رود .
  • 21         < div >                   برای تقسيم فضا در صفحات وب به کار می رود .
  • 22         < dl >                     برای ايجاد ليست های معنی به کار می رود .
  • 23         < dt >                     برای ايجاد ليست های معنی به کار می رود .
  • 24         < em >                   برای نمايش نوشته به صورت کج به کار می رود .
  • 25         < fieldset >            برای ايجاد يک کادر به دور محتويات خود به کار می رود .
  • 26         < form >                برای ايجاد يک فرم در صفحه به کار می رود .
  • 27         < h1 > تا < h6 >    برای ايجاد انواع تيترها در نوشته به کار می رود .
  • 28         < head >              در برگيرنه اطلاعات کلی درباره سند وب است .
  • 29         < hr >                   برای ايجاد يک خط در عرض صفحه به کار می رود .
  • 30         < html >               محدوده اصلی کد HTML يک صفحه را تعيين می کند .
  • 31         < i >                     برای نمايش نوشته به صورت کج به کار می رود .
  • 32         < img >                برای قرار دادن تصوير در صفحه به کار می رود .
  • 33         < input >              برای ساختن انواع کتنرل های HTML به کار می رود .
  • 34         < ins >                 برای مشخص کردن متن های جديد وارد شده در يک صفحه به کار می رود .
  • 35         < kbd >                برای نمايش متن همانند محيط های برنامه نويسی به کار می رود .
  • 36         < label >              برای ايجاد يک عنوان ( نماد متنی ) در صفحه به کار می رود .
  • 37         < legend >          برای ايجاد عنوان يک کادر fieldset به کار می رود .
  • 38         < li >                    برای تعريف يک آيتم در ليست به کار می رود .
  • 39         < link >                برای برقراری ارتباط بين صفحه با يک فايل خارجي به کار می رود .
  • 40         < map >              برای ايجاد يک نقشه تصويری به کار می رود .
  • 41         < meta >             در بر گيرنده اطلاعات کلی درباره محتويات يک صفحه جهت استفاده موتورهای جستجو است .
  • 42         < noscript >        برای تعيين جايگزين يک اسکريپت در يک صفحه به کار می رود .
  • 43         < object >           برای پيوند يک شی خارجی با صفحه به کار می رود .
  • 44         < ol >                  برای ايجاد ليست های ترتيبی به کار می رود .
  • 45         < optgroup >      برای دسته بندی گزينه های يک ليست به کار می رود .
  • 46         < option >          برای ايجاد يک ليست در صفحه به کار می رود .
  • 47         < p >                   برای ايجاد يک پاراگراف در صفحه به کار می رود .
  • 48         < param >         برای تعيين تنظيمات زمان اجرای يک شی خارجی در صفحه به کار می رود .
  • 49         < pre >              برای نمايش متن به همان صورت اوليه به کار می رود .
  • 50         < q >                 برای ايجاد يک نقل قول به کار می رود .
  • 51         < samp >          برای نمايش متن همانند محيط های برنامه نويسی به کار می رود .
  • 52         < script >          برای تعيين يک اسکريپت در صفحه به کار می رود .
  • 53         < select >          برای ايجاد يک ليست باز شو به کار می رود .
  • 54         < small >           برای نمايش متن به صورت کوچکتر به کار می رود .
  • 55         < span >           برای تقسيم متن به کار می رود .
  • 56         < strong >         برای نمايش درشتر متن به کار می رود .
  • 57         < style >           برای قالب بندی تگ های HTML و صفحات به کار می رود .
  • 58         < sub >             برای ايجاد يک انديس به کار می رود .
  • 59         < sup >             برای ايجاد توان به کار می رود .
  • 60         < table >           برای ايجاد جداول به کار می رود .
  • 61         < tbody >          شامل محتويات و بدنه اصلی يک جدول می شود .
  • 62         < td >                برای ايجاد يک خانه جدول به کار می رود .
  • 63         < textarea >      برای ايجاد يک کادر متن به کار می رود .
  • 64         < tfoot >            برای تعيين عنوان انتهای يک جدول به کار می رود .
  • 65         < th >                 برای ايجاد يک سر عنوان برای جدول به کار می رود .
  • 66         < thead >          برای ايجاد يک سر عنوان برای جدول به کار می رود .
  • 67         < title >             برای ايجاد متن tooltip درباره عناصر به کار می رود .
  • 68         < tr >                 برای ايجاد يک سطر جدول به کار می رود .
  • 69         < tt >                  باعث نمايش متن به صورت نوشته های تلگراف به کار می رود .
  • 70         < u >                  برای خط زيردار کردن نوشته به کار می رود .
  • 71         < ul >                 برای ايجاد ليست های نشانه ای به کار می رود .
  • 72         < var >               برای نمايش متن همانند محيط های برنامه نويسی به کار می رود .
  • 73         < !-- ... -- >       برای ارائه توضيحات دلخواه در صفحه HTML به کار می رود .
  • 74         < !DOCTYPE >  نوع و نسخه زبان برنامه نويسی مورد استفاده در صفحه وب را مشخص می کند .
  1. توسعه HTML

  2. در سال ۱۹۸۰ فیزیکدانی به نام Tim Berners-Lee که با پروژهٔ CERN همکاری داشت ENQUIRE را طراحی و ارائه کرد که یک سیستم مهم برای محققان CERN بود تا اینکه از این داده‌ها به شکل مشترک استفاده کنند. در سال ۱۹۸۹، Berners- Lee یک یادداشت پیشنهاد یک سیستم ابر متن مبتنی بر اینترنت نوشت. Berners- Lee یک نوع خاص HTML را مشخص نمود و یک نسخهٔ جستجوگر و نرم‌افزار سرور را در انتهای۱۹۹۰ نوشت. در این سالیان این فیزیکدان و مهندس سیستم‌های داده‌های CERN بنام Robert Cailliau یک سرمایه‌گذاری مشترک را انجام دادند ولی این پروژه به شکل رسمی توسط CERN دنبال نشد. دریادداشت‌های شخصی او از سال ۱۹۹۰ اشاره شده است که برخی از مناطق مختلف ابر متن (hypertext) به کار گرفته شده است و در ابتدای آن از یک دائرةالمعارف استفاده گردید.
  3. زبان نشانه گذاری ابرمتنی به شکلی است که مرورگرهای وب برای تحلیل و نوشتن متون تصاویر و دیگر مواد روی صفحات قابل شنیدن و قابل دیدن وب به کار می‌رود. ویژگی‌های پیش فرض برای هر مورد در ساختار HTML در جستجوگر تعریف شده است و این ویژگی‌ها را می‌توان تغییر داد و یا اینکه توسط CSS بر اساس طراحی صفحه افزایش داد. بسیاری از اجزای متن در گزارش فنی 1988 ISO به شکل TR9537 ارائه شده است که نام این جزء روش‌های استفاده از SGML بود که در آن ویژگی‌های اولیه ساختار زبانی مانند آنچه که در مورد فرمان RUNOFF دیده می‌شود استفاده شد که در ابتدای دهه ۱۹۶۰ برای CTSS ارائه شده است. این فرمان‌های ساختاری از فرمان‌های مورد استفاده توسط typesetters استفاده می‌کند که به شکل دستی برای فرمت‌های مختلف در نظر گفته شده‌اند. اما اصل SGML برای ساختار کلی بر اساس اجزای مختلف است (محدوده‌های حاشیه نویسی تو در تو به همراه ویژگی‌هایی که دارد) تا اینکه از اثرات چاپ استفاده شود. همچنین جداسازی ساختارها و شکل ترکیبی نیز باید در نظر گرفته شود. HTML به شکل مداوم به این صورت با CSS به کار گرفته می‌شود.
  4. در سال ۱۹۹۳ نسخه‌های اولیه بر اساس HTML ارائه شد. پس از انکه HTML و +HTML به شکل پیش نویس در ابتدای ۱۹۹۴ منقضی گردید،IEFT یک گروه کاری HTML را ایجاد کرد که در سال ۱۹۹۵ نسخهٔ HTML 2.0 تکیمل گردید، HTML اولیه با این قصد ساخته شده که به شکل یک ساختار استاندارد در آینده از آن استفاده شود.پس از آن پیشرفت‌هایی در IETF در نظر گرفته شد که مورد توجه رقیبان قرار گرفت. تا سال ۱۹۹۶ ویژگی‌های HTML حفظ شد و ورودی‌هایی از نرم‌افزارهای تجاری گرفته شد که این کار توسط (W3C) انجام شد. اما در سال 2000 HTML یک استاندارد بین‌المللی (ISO/IEC 15445:2000) گردید. HTML4.01 در انتهای ۱۹۹۹ انتشار یافت و پس از آن ساختار بعدی آن در سال ۲۰۰۱ به شکل کامل منتشر شد- در سال ۲۰۰۴ پیشرفت‌هایی در HTML5 در (WHATWG) در نظر گرفته شد و شکل قابل انتشار آن به شکل W3C در سال ۲۰۰۸ ارائه گردید.
  • منابع :
  •   مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، HTML، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴).
  •   سایت های معتبر